Σουφλί

Αρχαιολογικά ευρήματα [πιστοποιούν ότι η περιοχή του Σουφλίου κατοικούνταν κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Σύμφωνα με έναν Τούρκο περιηγητή που αναφέρεται σ’ αυτό, το 1967 με το όνομα Σοφολού (sofulu) το Σουφλί ήταν ένα κεφαλοχώρι απαλλαγμένο από τους φόρους της Οθωμανικής τότε Αυτοκρατορίας. Η άνθισή του άρχισε το 19ο αι.,κ αι αποτελούσε ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η δημιουργία του σιδηροδρομικού σταθμού το 1872 συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική του ανάπτυξη. Ο πληθυσμός του αυξανόταν εντυπωσιακά και ενώ το 1877 είχε γύρω στους 4.680 κατοίκους το 1908 ανέβηκε στους 12.000 έως 13.000. Το Σουφλί γίνεται γνωστό κυρίως για το μετάξι, όμως δεν είναι η μόνη ασχολία των κατοίκων, ανάπτυξη έχει παρουσιάσει η αμπελουργία και η οινοποιϊα, όπως και η καροποιία και η σιδηρουργία. Μετά την συνθήκη της Λωζάνης το 1923 η Ανατολική Θράκη και η Ρωμυλία πέρασαν στην κυριότητα του νεοσύστατου τουρκικού κράτους. Έτσι, το Σουφλί με την ανακατανομή της γης έχασε μία σημαντική έκταση 70.000 περίπου στρεμμάτων που ήταν γεμάτη από μορεόδεντρα, τα οπο΄λια αποτελούσαν τροφή του μεταξοσκώληκα. Με την εισαγωγή του εμπορίου του μεταξιού στο φορολογικό πλαίσιο της Ελλάδας επήλθε μείωση της παραγωγής και των εξαγωγών σε άλλες χώρες. Το τελειωτικό και πιο ισχυρό χτύπημα επήλθε με την ανακάλυψη της τεχνητής μεταξωτής ίνας. Το γεγονός αυτό σταμάτησε την ανοδική πορεία της σηροτροφίας. Εκείνη την εποχή στο Σουφλί λειτουργούσαν τέσσερα εργοστάσια αναπίνησης καθώς και πολλές οικοτεχνίες παραγωγής μεταξιού, τα οποία σταμάτησαν να λειτουργούν. Γνωστό ως «η πόλη του μεταξιού» εκτός από τη σηροτροφία που έχει μεγάλη παράδοση στην περιοχή το Σουφλί είναι επίσης ξακουστό για την οινοποιία και τα κρέατά του.

print
send to friend